saeed-soltanpour-sam-moeini-city2018

اول و بزرگترین مشکل فعلی، ترافیک خیابان یانگ بین شپرد تا استیلز است. من نمی‌خواهم خطی از این خیابان کمتر شود و به ترافیک فعلی بیفزاید. ترانزیت، در حال بررسی بستن یک خط از هر سمت خیابان یانگ است، این اصلا قابل قبول نیست

saeed-soltanpour-sam-moeini-city2018-1

اول و بزرگترین مشکل فعلی، ترافیک خیابان یانگ بین شپرد تا استیلز است. من نمی‌خواهم خطی از این خیابان کمتر شود و به ترافیک فعلی بیفزاید. ترانزیت، در حال بررسی بستن یک خط از هر سمت خیابان یانگ است، این اصلا قابل قبول نیست

saeed-soltanpour-sam-moeini-city2018-2

اول و بزرگترین مشکل فعلی، ترافیک خیابان یانگ بین شپرد تا استیلز است. من نمی‌خواهم خطی از این خیابان کمتر شود و به ترافیک فعلی بیفزاید. ترانزیت، در حال بررسی بستن یک خط از هر سمت خیابان یانگ است، این اصلا قابل قبول نیست

عصر آفتابی یکشنبه 8 جولای با سام معینی کاندید جوان ایرانی کانادایی در مرکز جامعه ایرانی در خیابان یانگ - پارک سنتر و پلازای ایرانیان قرار مصاحبه گذاشتیم. خیابان یانگ یکی از روزهای خلوتش را بعد از گرمای یک هفته‌ای و باران شنبه، را بخود می‌دید. پارکینگ پلازا هم خلوت بود، سام که از در زدن خانه‌ها و دیدار با مردم که یک سنت خوب سیاست در کاناداست، به سر قرار آمده بود.
سعید: از خودت بگو، چند ساله اومدی کانادا؟
سام: با سلام - من از 4 سالگی همراه با خانواده‌ام از ایران به کانادا مهاجرت کردیم. در این 30 سال در همین منطقه ویلودیل زندگی کردیم. همین جا مدرسه می‌رفتم و دانشگاه هم در یورک تمام کردم و لیسانس گرفتم. سپس در شهرداری کار کردم؛ به همین دلایل می‌خواهم صدای جوان منطقه 29 ویلودیل و جامعه ایرانی باشم.
 
سعید: سام وسطش بی‌اختیار می‌ری تو کانال انگلیسی، ولی فارسی را خوب و با لهجه کم صحبت می‌کنی با اینکه از کودکی در کانادا بزرگ شدی.
سام: صحبت کردن فارسی را مدیون مادر بزرگم هستم که به ما یاد داد.
 
سعید: کدام مدرسه می‌رفتی؟
سام: دبستان سر جان مک دونالد و بعد دبیرستان فورست منر (دان میلز و شپرد).
 
سعید: منطقه فیر ویو مال - منطقه اولیه ایرانیان مهاجر به تورنتوست!
سام: بله، فکر می‌کنم بسیاری از بچه‌های ایرانی به این مدرسه می‌آمدند.
 
سعید: الان این جا مرکز مغازه‌ها و کسب و کار ایرانی‌ شده، آن سال‌ها را یادت می‌آید اینجا فقط چندتا مغازه بود.
سام: بچه که بودم شاید دو سه تا مغازه ایرانی بودند، الان فرهنگ ایرانی‌ها اینجا جا افتاده و به عنوان محله ایرانی‌ها شناخته شده است.
 
سعید: این خیلی خوبه ولی چند سال پیش یک اتفاق سیاسی افتاد (مشکل با لیونگ نماینده محافظه کار فدرال)، شهرداری تورنتو تقریبا تمامی تابلوهای این پلازا را بخاطر غیرقانونی بودن (استاندارد سایز شهرداری) برداشت. من از شهردار محافظه‌کار تورنتو جان توری و دیوید شاینر (عضو انجمن شهر فعلی - منطقه 24) در مورد سیاسی بودن این مسله پرسیدم، هیچ پاسخی ندادند. در حالیکه در بسیاری از مناطق تورنتو و محله‌های دیگر اقلیت‌ها، عین همان تابلو‌ها و اندازه‌ها در شهر تورنتو وجود داشت و دارد و شهرداری هم هیچ اقدامی نکرده است. گفتیم اگر قانون هست برای همه باشد، چرا فقط برای ما ایرانی‌ها؟ و آنهم فقط این منطقه؟ صدا نداشتیم.
سام: من اینروزها که به در مغازه‌ها می‌روم چه ایرانی‌ها و چه کره‌ای‌ها و غیره از مسئله تابلو شکایت دارند. هر قانونی همه جای تورنتو هست اینجا همه باید باشد. من در شهرداری کار کرده‌ام می‌دانم اگر عضو شورای شهر بخواهد، می‌تواند {در این رابطه} کاری کند. من در این مورد تلاش خواهم کرد.
 
سعید: ما در تورنتو حضور خوبی داریم، از ساخت و ساز کارها، مغازه‌ها، بخش دانشگاهی، نماینده مجلس، ولی متاسفانه حتی روی یک سنگ اسم ایران و یا فارسی به طور رسمی نیست. در سال 2010 در مصاحبه با دیوید میلر شهردار سوسیالیست وقت شهر در مورد نامگذاری این منطقه بنام ایران کوچک مثل مناطق دیگر اقلیت‌های قومی در تورنتو، سوال کردم قول همکاری داد. گفت اگر کسبه و اهالی موافق باشند، شدنی است. سال‌هاست که این منطقه پُر از ایرانی‌ست، ولی شهردار جدید جان توری، و نماینده شورای شهر جان فیلین (ویلودیل جنوبی - میدان مل‌لست‌من) در این سال‌ها هیچ اقدامی نکرده‌اند.
سام: من اگر توسط مردم انتخاب شوم، به عنوان اولین ایرانی در شورای شهر، در این مورد اقدام خواهم کرد تا اینجا را به عنوان ایران کوچک، مثل ایتالیای کوچک نامگذاری رسمی کنیم. این شدنی است.
 
سعید: بحث جامعه ایرانی شد و نداشتن صدای مسئول و دلسوز، یک مشکل بزرگ در این 30 سال مهاجرت ایرانی‌ها در تورنتو اینه که صدای مسئول نداریم. یعنی از وقتی که چند صد نفر بودیم که هر گروهی خودش را رهبر ایرانی‌ها می‌خواند، تا به امروز که ده‌ها هزار نفرایرانی در تورنتو هستند، در حالیکه اقلیت‌های دیگر وضعیت بهتری از جامعه ایرانی دارند. اونها از تراستی (انجمن معتمدین وزارت آموزش پرورش) و شورای شهر شروع می‌کنند، بعد به سیاست استانی و فدرالی رو می‌آورند. تجربه ایرانی‌ها در این سال‌ها از 2006 نشان می‌دهد که ما می‌خواهیم یک ضرب به جام جهانی برویم! بدون اینکه سیستم سیاسی و زیر ساخت‌های اجتماعی سیاسی جامعه کانادا و جامعه ایرانی را شناخته، تحلیل و یا ساخته باشیم. جوان‌تر‌ها باید از پایین شروع کنند. چی شد تصمیم گرفتی وارد سیاست شهر و شورای شهر شوی؟
سام: من 3-4 سال هست که در شهرداری فعالیت اجتماعی دارم. با جان توری و جان فیلین و شورای شهر در مورد نوسازی خیابان یانگ همکاری نزدیکی داشتم. در مورد صنف تاکسی هم فعال بودم. تجارب خوبی بدست آوردم، که از نظر موقعیت از تراستی بالاتر است چون با فعالین جوامع دیگری هم در ارتباط بودم. برخی از این افراد من را تشویق کردند که کاندید شوم. گفتند تو جوانی، دیدگاه سیاسی، اجتماعی، علاقه و پشتکارت خوب است و ایرانی‌ها نیاز به یک صدا در شورای شهر دارند.
 
سعید: چه کسانی رقبای تو در حال حاضر هستند؟
سام: یک کره‌ای‌تبار و یک چینی‌تبار.
 
سعید: ایرانی دیگری هم هست؟
سام: من همان روز دوم که ثبت‌نام باز شد، اسمم را در این منطقه نوشتم. نمی‌دانم که آیا ایرانی دیگری علاقه‌مند هست که وارد این رقابت انتخاباتی بشود یا نه.
 
سعید: می‌دونی که حضور یک ایرانی دیگر به مفهوم شکستن رای‌ها ایرانی‌ها و برنده شدن رقیب است؟
سام: بله. ولی من در این مورد کنترلی ندارم. مردم خودشان باید تصمیم بگیرند. در هرحال خوشحال می‌شوم که ایرانی‌ها یک صدا درون شورای شهر داشته باشند.
 
سعید:  رقابت آزاد هست و دمکراسی هم هست، ولی برای جامعه ایرانی بهتر است که حساب شده و منطقی‌تر عمل کند و کاندیدی که شرایط بهتری دارد، انتخاب شود. سام، رابطه‌ات با جامعه ایرانی چگونه است؟ چکاری برای جامعه ایرانی کانادایی انجام داده‌ای؟
سام: من در انتخابات فدرال به نامزد ایرانی‌تبار کمک کردم. به عنوان یک مربی تکواندو، از 18 سالگی در مراکز مختلف، آموزش مجانی داوطلبانه داده‌ام حتی به سالمندان.
 
سعید: مشکلات ویلودیل چه چیزهایی‌ست؟ مشکل ایرانی‌ها چیست؟
سام: اول و بزرگترین مشکل فعلی، ترافیک خیابان یانگ بین شپرد تا استیلز است. من نمی‌خواهم خطی از این خیابان کمتر شود و به ترافیک فعلی بیفزاید. ترانزیت، در حال بررسی بستن یک خط از هر سمت خیابان یانگ است، این اصلا قابل قبول نیست.
دومین مسئله مالیات خانه‌هاست. صاحب خانه‌هایی که 20 سال پیش خانه را در این منطقه خریده‌اند، الان با توجه به گران‌شدن زمین در منطقه ویلودیل، مالیاتشان چندین برابر شده است. قدرت و توانایی مالی این قشر کم است مانند سالمندان. باید مالیات منطقی برای این خانه‌ها وضع شود.
 
سعید: اینها بحث‌های خیلی خوبی هستند ولی در واقعیت، شهرداری تورنتو با حدود 47 هزار کارمند دومین حجم کارمندها بعداز دولت فدرال را دارد. در شهری که الان شده دو میلیون و هشتصد هزار نفر، که همه آنها عضو اتحادیه‌ها هستند، طبیعتا حقوق خوب می‌خواهند و حقوقشان هم از محل مالیات خانه‌ها تامین می‌شود. آیا براستی سیستم فعلی شهرداری تورنتو، کارآمد هست؟ آیا اینقدر کارمند لازم داریم؟
سام: من فکر می‌کنم شهرداری کارایی چندانی ندارد. اگر نمایندگان جوان‌تر با دیدگاه‌های خوب به شورای شهر بروند، می‌توانند تغییراتی ایجاد کنند. برخی از نمایندگان شورای شهر 30 سالی هست که در آنجا هستند. آنها نماینده مردم باید باشند ولی تقریبا به حرف‌های مردم اصلا اهمیت نمی‌دهند. باید مسئولیت پذیر باشند.
 
سعید: مثل نماینده یورک میلز که فکر نمی‌کنم در این همه سال حرفی زده باشد. در حقیقت ایشان مثل کدخدا هستند. الان 44 تا عضو شورای شهر داریم که 3 منطقه اضافه شده، می‌شود 47 تا، یک نفر چقدر می‌تواند در شورای شهر 47 نفری تاثیرگذار باشد؟
سام:  من از تجربه خودم در شهرداری می‌گویم که اگر مورد احترام شورای شهر باشد می‌تواند تاثیر‌گذار باشد.
 
سعید: در مورد تاکسی گفتی، ولی عملا به دلیل بی‌تفاوتی رانندگان تاکسی در برابر اوبر، و عدم حمایت شهردار، شما برنده نشدید. در حالی که ما می‌دانستیم در حرفه‌ی تاکسیرانی تغییراتی در حال رخ دادن است. حداقل 600 راننده تاکسی شهر تورنتو ایرانی هستند ولی به دلیل نداشتن یک اراده متحد، صنعت تاکسیرانی در تورنتو عملا شکست خورد. من در این چند دهه در سیاست و اجتماع تورنتو و کانادا به جرعت می‌توانم بگویم اراده جدی در شهرداری برای تغییر نبوده است. یعنی در آن سال‌ها که هنوز ترافیک به این شدت نبود، می‌شد خطوط دوچرخه را در سراسر شهر تورنتو ایجاد کرد و تا الان چندین نسل با آن بزرگ شده بودند. به همین دلیل هر روز مشکل دوچرخه‌سواران با ماشین‌ها و تصادف آنها را می‌شنویم. یا در مورد خط جدید مترو - آن زمان‌ها زمین خیلی ارزان‌تر بود و بسیار ارزان‌تر تمام می‌شد. مثلا 30 سال پیش مغازه در پلازای ایرانی‌ها 150 هزار دلار بود الان چند میلیون دلار شده است. مردم هم باید هزینه طرح‌های خط دوچرخه‌سواری و مترو را بدهند، مگر نه؟
سام:  هر چقدر هم دست رو دست بگذاریم و برای تاسیسات زیر‌بنایی و حمل و نقل هزینه نکنیم گران‌تر هم خواهند شد. احتمالا 20 سال پیش، 150 هزار دلار گران بوده است. من در شهرداری برای توسعه مترو به استیلز و شمال آن و به غرب خیابان یانگ تلاش خواهم کرد.  برای جوانان نسل بعد زندگی سخت‌تر خواهد شد.  فکر بچه‌ها را باید کرد. مترو باید توسعه پیداکند.
 
سعید: در انتخابات اخیر، صرف نظر از اینکه چه کسی انتخاب شد، مردم خواستار تغییر بودند. مردم بسیاری به سیاستمداران دیگر اعتماد ندارند. برخی از این اعضای شورای شهر تفکرات قدیمی‌ای (نه به معنی ارزشی آن، بلکه به معنی بازدارندگی) به توسعه مدرن دارند. در دورانی که تکنولوژی پهپاد آمده آنها باید فکر 20 سال آینده باشند، در حالیکه فکر 10 سال گذشته هم نبودند. سیاستمداران می‌آیند و می‌روند و مردم را با مشکلاتی که درست کرده‌اند، بجا می‌گذارند.
سام: آدم‌های خوبی هم در شورای شهر پیدا می‌شوند.
 
سعید: بحث خوبی و بدی سیاستمداران نیست، بحث دیدگاه مترقی و مردمی و آینده‌نگری داشتن است، که کمتر آنرا دارند.
سام: من با برخی از اعضای شورای شهر که روبرو می‌شدم می‌دیدم که ایدئولوژی و تفکرشان با آنچه که مردم محله می‌خواهند در تضاد آشکار بود. وظیفه عضو شورای شهر این است که به نظرات مردم محله گوش کند. من درب خانه‌ها را که می‌زنم و با مردم صحبت می‌کنم خیلی‌ها از این وضعیت ناراضی هستند.
 
سعید: چند درصد از مردم اسم نماینده محله و شورای شهر‌شان را می‌دانند؟
سام: بین 20 تا 30 درصد.
 
سعید: این نکته مهم است. ما از کشورهایی می‌آییم که در آنجا سیستم اداری و شهرداری مشکلات جدی دارد، بعد اینجا فکر می‌کنیم همه چیز دقیق و حساب‌شده است و برای آنها برنامه‌ریزی مطالعاتی انجام گرفته و اصلا همه چیز باید اینجوری باشد. در حالیکه اینطور نیست.
سام: هدف من این است که در این 3 - 4 ماه درب همه خانه‌ها را بزنم تا نظراتشان را بشنوم. این بهترین منبع برای دانستن مشکلات و ایده‌های مردم است.
 
سعید: به درب چند تا خانه تا به حال مراجعه کرده‌ای؟
سام: در این دو ماه گذشته درب بیشتر از 3000 تا خانه را زده‌ام.
 
سعید: برخورد مردم با تو چطور بوده است؟ آیا حمایتت می‌کنند؟
سام: بازخورد مردم که مثبت است و می‌گویند ازت حمایت می‌کنیم. اینجا ایرانی زیاد هست، و باید یک ایرانی نماینده باشد.
 
سعید: البته یک ایرانی که دیدگاه کانادایی داشته باشد نه برعکس! او باید سیستم را بشناسد و در آن چارچوب کار کند و به مردم پاسخگو باشد.
سام: حتما.
 
سعید: چه انتظاری از جامعه ایرانی داری؟
سام: در انتخابات 22 اکتبر 2018، نیاز به حمایت شما برای فرستادن یک صدای جوان ایرانی‌تبار با سابقه فرهنگی و تمدن زیاد، در شورای شهر تورنتو از منطقه 29 ویلودیل دارم. جامعه ایرانی باید در انتخابات مشارکت جدی کند. شهرداری با پول مردم از محل مالیات خانه‌ها اداره می‌شود. اداره پلیس، آموزش و پرورش همه از این محل تامین بودجه می‌شوند. ترافیک خیابان یانگ، زیبایی شهر و منطقه، ساخت و ساز، حمل و نقل عمومی، همه و همه از این محل تامین می‌شوند. بنابراین باید کسانی را که از خواسته‌های شما حمایت می‌کنند و می‌توانند آنرا بطور مستدل در شورای شهر طرح و پیگیری کنند را به شهرداری بفرستید. نباید بی‌تفاوت بود. باید فرهنگ ایرانی را به رسمیت بشناسند.
وبسایت من sammoeini.ca  ؛ ایمیل من info@sammoeini.ca ؛  و تلفن من  647-4-moeini است.
 
سعید: تشکر از وقتت و با آرزوی موفقیت. مردم هیچگاه سیاستمدار و کسی را که برایشان کار کند فراموش نمی‌کنند. متاسفانه بسیاری از سیاستمداران وقتی انتخاب می‌شوند مردم را فراموش می‌کنند.
سام: با تشکر از شما. من از مادربزرگم یاد گرفتم که می‌گفت: سام همیشه صادق و با آبرو باش. خدا بیامرزدش، 4 ماه پیش فوت کرد. برای من آدم بزرگی بود. من این را مدیون وی هستم. من قول‌های انتخاباتی را که می‌دهم در صورت انتخاب شدن هرگز فراموش نخواهم کرد.
 

Category: Articles

Sub-Category: City2018

Date: 5 روز 17 ساعت قبل

For Country: World

Happened at: Canada

پیوست به اجتماعات

Share this with: