از خدا پنهان نیست، از شما هم پنهان نباشد آن‌که گاهی اوقات آدم به ضرب‌المثل‌هایی برخورد می‌کند که دنیایی از مطلب در آنها گنجانده شده است. از جمله این ضرب‌المثل‌ها یکی این است که:"در دروازه را می‌توان بست ولی دهان مردم را نه"
ما که فضول‌خان شما باشیم، درصدد آن نیستیم که معنی و مفهوم این ضرب‌المثل را برای‌تان که خود اهل کتاب و مطالعه هستید بیان کنیم. اما موضوع سخن‌مان برمی‌گردد به آن‌که در این ایام عید نوروز و بازار گرم دید و بازدید، با دوست مطبوعاتی پیش‌کسوت و عزیزی برخورد کردیم که ضمن روبوسی و احوال‌پرسی به یاد ایام قدیم و همکاری‌های ارزشمندمان افتادیم و از هر دری سخن گفتیم و رشته مودت را محکم‌تر کردیم. ولی نکته مهمی که در این مصاحبت پس از ایام مفارقت جالب و شنیدنی بود این بود که این دوست صاحب قلم که دارای سوابق طولانی در رسانه‌ها است، برایم گفت که این روزها آدم نمی‌داند چه کند؟
هر چیزی که می‌نویسد یا هر مطلبی را که عنوان می‌کند، یک‌ عده آدم‌های شاید بیکار و جهت‌دار منتظرند تا وصله‌ای، انگی، منگی، غیبتی یا حرف و حدیثی پشت سرمان بچسبانند و قربونش برم این تورنتو به این بزرگی را که ما ایرانی‌ها آن را با کارهایمان به یک ده کوره قدیمی و کوچک تبدیل کرده‌ایم و تا به قول معروف انگشت به دماغ می‌کنیم، همه می‌فهمند، این گفته‌ها و حرف‌های نسنجیده را تبدیل به شایعه می‌کنند. خوشبختانه یا بدبختانه آنقدر این‌کار اپیدمی پیدا کرده که هیچ کس از این افتراح‌ها در امان نیست و از آن گذشته عمر شایعات هم کوتاه و زود‌گذر شده است.
حال چگونه شده که ما به این بیماری دچار شده‌ایم، بزرگان اهل تمیز و پروفسورهای مطبوعات زرد نشسته در پشت میز را عقیده بر آن است که گروه‌هایی در این تورنتو، مافیا یک‌های کوچکی درست کرده‌اند و کارشان از روی حسادت، حقارت، بی‌‌کاری، بی‌عاری، بی‌سوادی و مفلسی تولید این‌گونه شایعات است. این پدر خواندک‌ها گروههایی دارند که با یک کلاغ و چهل کلاغ به این کارها دامن می‌زنند و خرج توجیبی می‌گیرند.
وقتی که خوب به حرف‌های این دوست گرامی گوش کردیم، از روی وظیفه فضولی که به عهده حقیرمان در کامیونیتی نهاده شده است، سر را در گوشش نهادیم و فرمودیم:
استاد نگران نباشید، مردم در این دوره و زمانه آنقدر حرف‌های مفت و بی‌معنی شنیده‌اند که:یک گوششان در است و یک گوششان دروازه. کسی دیگر به این افراد و گفته‌هایشان توجهی ندارد، مگر نه آن‌که از قدیم گفته‌اند:
"در دروازه را می‌توان بست ولی دهان مردم را نه"
بگذارید از حرص و حسادت و خود کوچک بینی، دهانشان تا بناگوش باز باشد و از این‌گونه شایعات نشخوار کنند.
"فضول‌خان کامیونیتی"