psycology-manavi-vaksan-autisim

ددت سم ترکیبی رایجی بود که در دهه ۱۹۴۰ به منظور تمیز کردن محیط از پشه‌ها در مقیاس بزرگ استفاده می‌شد بالقوه می‌توانست اثر زیادی داشته باشد

مایک مکری-آگوست ۲۰۱۸-  
در معرض بودن سم شناخته شده ددت (دی‌کلرو دی فنیل‌تری کلرواتان) در حین بارداری ممکن است احتمال مبتلا شدن کودک به اتیسم را افزایش دهد.

این کارخانه برای اثرات محیطی که در دهه ۱۹۶۰ ایجاد کرد مورد انتقاد قرار گرفت و از آن موقع در اکثر نقاط دنیا ممنوع شد.‌ ولی همچنان تعدادی از کشورها از این سم اسفاده می‌کنند و قانون منع استفاده از آن در سطح جهانی کاملا واضح نبوده است.
تیم تحقیق دانشگاه کلمبیا از داده‌های تحقیقاتی که مادران فنلاندی در تحقیق قبل از زایمان روی اتیسم انجام داده بودند، استفاده کرد. آنها ۷۷۸ کودک که بین سال‌های ۱۹۸۷و ۲۰۰۵ تشخیص اتیسم گرفته بودند را شناسایی کردند و آنها را با نمونه خونی که در دوران بارداری از مادران گرفته شده بود جور کردند. گروه دیگری نیز برای مقایسه شامل ۷۷۸ کودک در نظر گرفتند. نمونه‌های خون برای دو مورد سم ددت و متابولیت آن (‌که وقتی ددت در بدن می‌شکند به وجود می‌آید -- پ-پ ددای‌) مورد آزمایش قرار گرفت. علاوه بر این، تیم تحقیق میزان گروه دیگری آلاینده‌های سمی به نام پولیکرونیتید بیفنیلز (‌پ س ب‌) را نیز آزمایش کردند. هیچ ارتباطی بین اتیسم و سم پ‌س‌ب پیدا نشد، ولی دانشمندان به افزایش چشمگیر خطر ابتلا به اتیسم را بین مادرانی که  میزان ددت‌ خون آنها، در ٪۲۵ بالای جدول بودند، پی بردند.همچنین احتمال ابتلا به معلولیت مغزی کودکانِ مادران ٪۷۵دیگر جدول،‌ دوبرابر بود.
هیچ کدام از این سم‌ها دیگر شهرت مثبتی ندارند. می‌توانیم از طرفداران محیط قرن ۲۰ به خاطر این موضوع تشکر کنیم.
ددت سم ترکیبی رایجی بود که در دهه ۱۹۴۰ به منظور تمیز کردن محیط از پشه‌ها در مقیاس بزرگ استفاده می‌شد. بسیار موثر بود، و روی همه چیز استفاده می‌شد از محصولات مزارع گرفته تا میز آشپزخانه، برای حذف هرنوع حشره. یک زیست شناس به نام ریچل کارسون اولین کسی بود که زنگ هشدار را در مورد خطرات محیطی این سم به صدا درآورد. او کتابی با نام "بهار خاموش" در این باره نوشت: با تشکر از نوشته معروف او، ایده اینکه برخی مواد شیمیایی سمی بطور بالقوه می‌توانند به چرخه مواد غذایی برسند و در آنها متمرکز شوند، بصورت عمومی به اطلاع مردم دنیا رسید. در سال ۱۹۷۲، ۱۰ سال بعد از انتشار کتاب او، دولت امریکااستفاده از حشره‌کش را ممنوع کرد.

برای طرفداران محیط و سلامت، این ممنوعیت به عنوان بُردی بزرگ بود ولی همه از قانون منع ددت خوشحال نبودند.‌ این حشره‌کش اثری بسیار عالی برای مدیریت پخش مالاریا با کشتن حامل آن، یعنی پیشه مالاریا، داشت. اگرچه که امروزه ما نگرانی کمتری برای این بیماری در ملل غربی داریم، ولی همچنان یکی از قاتلان بزرگ انسان است. حتی امروزه، سازمان سلامت جهانی، پیشنهاد می‌کند که استفاده از ددت در داخل خانه‌ای که ممکن است مالاریا وجود داشته باشد نیز همانقدر خطرناک است. بسیاری از کشورهای آفریقایی همچنان بصورت مرتب از این حشره‌کش استفاده می‌کنند و همچنان جدل و بحث ادامه دارد. خود محصول شیمیایی جز مواد سمی متوسط لیست شده است، یعنی باید فرد در معرض مقدار بسیار زیادی قرار بگیرد تا از اثراتش از بین برود.در خلال دهه‌ها، مدارک کمی ولی جدی دال بر اثر حشره‌کش روی سلامتی افراد روی هم جمع شد، و شهرت ددت به عنوان یک عامل بد و منفی تقویت شد. حالا می‌توانیم اتیسم را نیز به اثرات و عوارض این لیست اضافه کنیم. این تحقیق به خودی خود نمی‌تواند دلیل اینکه چطور ددت روی رشد مغز اثر می‌گذارد یا حتی ادعای اینکه متابولیت باعث اتیسم - با توجه به ذات پیچیده این اختلال - می‌شود را به ما بگوید.

خصیصه‌های این اختلال دشواری در پردازش حسی، ارتباط و اجتماعی شدن است و به نظر می‌رسد که مسیرهای عصبی مختلف و عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهد. امروزه به اختلال طیف اتیسم شناخته شده است و گستره وسیعی از خصیصه‌های بسیار شدید تا تنها نمونه کوچکی از این خصیصه‌ها را شامل می‌شود. ژنتیک قطعا نقش اساسی دررشد این اختلال دارد ولی تاثیرات محیطی را نمی‌توان نادیده گرفت. با توجه به نگرانی برای زیاد شدن اتیسم در غرب، آلاینده‌ها و سایر جوانب زندگی مدرن اغلب اولین گزینه برای سرزنش است.جدا کردن علت اصلی این اختلال بین تعداد زیادی دلیل می‌تواند سخت باشد و مثل همیشه تحقیقات بیشتری لازم است.
تحقیقاتی مثل این مورد ممکن است اشاره به راه حل شفافی نکند ولی ما به این نوع تحقیقات برای گرفتن تصمیمات مهم نیاز داریم.

این تحقیق در ژورنال روان پزشکی امریکا چاپ شده است.

Category: Articles

Sub-Category: Psychology

Date: 1 ماه 2 هفته قبل

For Country: Canada

Happened at: Canada

Share this with: ارسال این مطلب به